El Apocalipsis de Juan es el libro del NT con el griego más peculiar y semitizante. Su estilo refleja la influencia del hebreo y arameo, y su vocabulario es simbólico y visionario.
- Hebraísmos sintácticos: uso excesivo de καί (parataxis), nominativos colgantes.
- Violaciones gramaticales: cambios inesperados de caso, género y número.
- Vocabulario simbólico: términos con significado teológico y visionario.
- Uso de la LXX: citas y alusiones constantes al Antiguo Testamento.
- Presente histórico: uso del presente para describir visiones pasadas.
καὶ ἰδοὺ θρόνος (Apocalipsis 4:2) – "y he aquí, un trono".
ἰδοὺ es un hebraísmo (הנה) que Juan usa frecuentemente para introducir visiones.
Una de las características más notables del Apocalipsis es el nominativo colgante (nominativus pendens): un sustantivo en nominativo al inicio de la oración que luego es retomado por un pronombre en otro caso.
Ejemplos de nominativos colgantes
- ὁ νικῶν – nominativo (el que vence).
- Luego retomado con αὐτόν en acusativo: ποιήσω αὐτὸν στῦλον ("lo haré columna").
- ὁ νικῶν – nominativo.
- Luego: δώσω αὐτῷ ("le daré") – dativo αὐτῷ.
Cambios de caso inesperados
- ἀπὸ ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος – "de parte del que es y que era y que viene".
- Se esperaría genitivo después de ἀπό (de parte de), pero Juan usa nominativo.
- Explicación: influencia del hebreo donde el nombre divino es indeclinable.
ὁ πιστεύων ... ἔχει ζωήν – nominativo colgante en Juan (estilo semitizante).
Ἀποκάλυψις Ἰησοῦ Χριστοῦ ἣν ἔδωκεν αὐτῷ ὁ θεὸς δεῖξαι τοῖς δούλοις αὐτοῦ ἃ δεῖ γενέσθαι ἐν τάχει, καὶ ἐσήμανεν ἀποστείλας διὰ τοῦ ἀγγέλου αὐτοῦ τῷ δούλῳ αὐτοῦ Ἰωάννῃ, (1:1)
ὃς ἐμαρτύρησεν τὸν λόγον τοῦ θεοῦ καὶ τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὅσα εἶδεν. (1:2)
μακάριος ὁ ἀναγινώσκων καὶ οἱ ἀκούοντες τοὺς λόγους τῆς προφητείας καὶ τηροῦντες τὰ ἐν αὐτῇ γεγραμμένα, ὁ γὰρ καιρὸς ἐγγύς. (1:3)
Ἰωάννης ταῖς ἑπτὰ ἐκκλησίαις ταῖς ἐν τῇ Ἀσίᾳ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος, καὶ ἀπὸ τῶν ἑπτὰ πνευμάτων ἃ ἐνώπιον τοῦ θρόνου αὐτοῦ, (1:4)
Análisis de Apocalipsis 1:1-5
- ἀποκάλυψις – "revelación" (género literario).
- ἣν ἔδωκεν – aoristo de δίδωμι (dio).
- δεῖξαι – infinitivo aoristo de δείκνυμι (mostrar).
- ἃ δεῖ γενέσθαι – "las cosas que deben suceder" (subjuntivo de necesidad).
- μακάριος – "bienaventurado" (macarismo).
- ἀναγινώσκων – participio presente (el que lee).
- ἀκούοντες – participio presente (los que oyen).
- τηροῦντες – participio presente (los que guardan).
- γεγραμμένα – participio perfecto pasivo (lo que está escrito).
- καιρὸς ἐγγύς – "el tiempo está cerca" (inminencia).
δεῖξαι – infinitivo aoristo (mostrar).
δεῖ – impersonal (es necesario).
γενέσθαι – infinitivo aoristo (suceder).
γεγραμμένα – participio perfecto pasivo (está escrito).
Καὶ εἶδον οὐρανὸν καινὸν καὶ γῆν καινήν· ὁ γὰρ πρῶτος οὐρανὸς καὶ ἡ πρώτη γῆ ἀπῆλθαν, καὶ ἡ θάλασσα οὐκ ἔστιν ἔτι. (21:1)
καὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν Ἰερουσαλὴμ καινὴν εἶδον καταβαίνουσαν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ θεοῦ, ἡτοιμασμένην ὡς νύμφην κεκοσμημένην τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς. (21:2)
καὶ ἤκουσα φωνῆς μεγάλης ἐκ τοῦ θρόνου λεγούσης· ἰδοὺ ἡ σκηνὴ τοῦ θεοῦ μετὰ τῶν ἀνθρώπων, καὶ σκηνώσει μετʼ αὐτῶν, καὶ αὐτοὶ λαοὶ αὐτοῦ ἔσονται, καὶ αὐτὸς ὁ θεὸς μετʼ αὐτῶν ἔσται. (21:3)
καὶ ἐξαλείψει πᾶν δάκρυον ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν, καὶ ὁ θάνατος οὐκ ἔσται ἔτι, οὔτε πένθος οὔτε κραυγὴ οὔτε πόνος οὐκ ἔσται ἔτι· [ὅτι] τὰ πρῶτα ἀπῆλθαν. (21:4)
Análisis de Apocalipsis 21:1-5
- καινός – "nuevo" (en calidad, no en tiempo).
- Distinto de νέος (nuevo en tiempo).
- ἀπῆλθαν – aoristo de ἀπέρχομαι (se fueron, pasaron).
- καταβαίνουσαν – participio presente (descendiendo).
- ἡτοιμασμένην – participio perfecto pasivo (preparada).
- κεκοσμημένην – participio perfecto pasivo (adornada).
- σκηνώσει – futuro de σκηνόω (habitar, poner tienda).
- Evoca el tabernáculo (σκηνή) del AT.
- λαοὶ – pueblos (plural, universalidad).
ἡτοιμασμένην – perfecto pasivo (preparada).
κεκοσμημένην – perfecto pasivo (adornada).
El Apocalipsis utiliza un vocabulario simbólico que proviene en gran parte del AT, especialmente de Daniel, Ezequiel e Isaías.
- θρόνος – trono (autoridad divina)
- ἀρνίον – cordero (Cristo sacrificado y victorioso)
- θηρίον – bestia (poderes opuestos a Dios)
- δράκων – dragón (Satanás)
- πόρνη – ramera (Babilonia, poder corrupto)
- νύμφη – novia (la iglesia/ciudad celestial)
- νυμφίος – novio (Cristo)
- λίμνη πυρός – lago de fuego (castigo final)
- παντοκράτωρ – Todopoderoso (título divino)
- ἄλφα καὶ ὦ – Alfa y Omega (primero y último)
θηρίον – bestia (poder anticristiano).
νύμφη – novia (la iglesia).
παντοκράτωρ – Todopoderoso.
Estas 20 palabras son clave para la comprensión del Apocalipsis.
| Griego | Transliteración | Español | Contexto simbólico |
|---|
Haz clic en cada tarjeta para ver la traducción.
Quiz de vocabulario
Traducción aleatoria
Test sorpresa
Lee y analiza los pasajes. Identifica los hebraísmos y el vocabulario simbólico.
χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος
ὁ γὰρ καιρὸς ἐγγύς
οὐρανὸν καινὸν καὶ γῆν καινήν
ἰδοὺ ἡ σκηνὴ τοῦ θεοῦ μετὰ τῶν ἀνθρώπων, καὶ σκηνώσει μετʼ αὐτῶν
- Repaso 1: mañana (24 horas)
- Repaso 2: en 3 días
- Repaso 3: en 7 días
- Repaso 4: en 14 días
- Repaso 5: en 30 días